×
تمایل به ازدواج و بودن در کنار یک شریک عاطفی، یک نیاز روحی و جسمی است که در تمامی انسان ها به صورت ذاتی وجود دارد. ازدواج پیوند قانونی میان دو نفر است که از لحاظ اخلاقی به هم متعهد شده و در کنار هم زندگی می کنند. آنها با هم عهد می کنند تا شریک همدیگر در زندگی باشند.
اکثر افراد از انواع ازدواج فقط ازدواج دائم و موقت را می شناسند؛ درحالی که ازدواج به این دو محدود نیست و چندین نوع دارد که در ادامه به توضیح آنها می پردازیم. لذا از شما دعوت می کنیم در ادامه مطلب با مرکز مشاوره هم اندیشان همراه باشید.
برای بهبود روابط زوجین، حل اختلافات خانوادگی و مدیریت چالش‌های زندگی مشترک، مرکز مشاوره هم‌اندیشان با ارائه خدمات مشاوره خانواده حضوری می‌تواند به زوج‌ها کمک کند تا با شناخت بهتر مشکلات و یادگیری مهارت‌های ارتباطی، برای ساختن رابطه‌ای سالم‌تر و پایدارتر قدم بردارند.
ازدواج، انواع مختلفی دارد که به خاطر تفاوت در دیدگاه ها و فرهنگ های افراد، این تنوع شکل می گیرد.
آشنایی جوانان با انواع ازدواج، باعث می شود با چشمی باز قدم در راه ازدواج گذاشته و دچار مشکلات قانونی و روانی نشوند.
در ازدواج موقت یا صیغه، زن و مرد با در نظر گرفتن مهریه برای مدتی معین به هم محرم می شوند. این نوع ازدواج با پایان یافتن مدت آن خود به خود باطل می شود.
در ازدواج دائم، زوجین بدون مدت به هم محرم بوده و در یک رابطه به هم متعهد می مانند. آنها فرزندانی نیز به دنیا می آورند و در کنار هم آنها را بزرگ می کنند. ازدواج دائم تا زمانی که از هم طلاق نگرفته باشند، پایدار است.
ازدواج مجدد نیز نوعی ازدواج دائم است و افرادی که همسر خود را از دست داده یا طلاق گرفته اند، این نوع زندگی را تشکیل می دهند. افرادی که طلاق گرفته اند، بیشتر به سمت ازدواج مجدد گرایش دارند تا افرادی که همسر خود را از دست داده اند.
در جامعه ما این نوع ازدواج حساسیت های زیادی دارد و افرادی که می خواهند مجدد تشکیل زندگی دهند، از طرفی باید با ازدواج قبلی خود کنار آمده باشند و از طرفی به گونه ای همسر خود را انتخاب کنند که تجربه تلخ قبلی تکرار نشود.
مطابق تحقیقات انجام شده، ازدواج مجدد برای افرادی که بیوه شده یا طلق گرفته اند، سلامت روانی به ارمغان می آورد؛ این در صورتی است که فرد شریک زندگی خود را به خوبی انتخاب کرده باشد.
ازدواج فامیلی، رایج ترین نوع ازدواج در خاورمیانه است. ازدواجی است که زن و شوهر، جد پدری یا مادری مشترک داشته باشند؛ برای مثال ازدواج دخترخاله با پسرخاله یا دختردایی و پسرعمه با یکدیگر، ازدواج فامیلی محسوب می شوند.
در این نوع ازدواج امکان تولد فرزندان معلول وجود دارد؛ بنابراین متخصصین پیشنهاد می کنند قبل از این که دختر و پسر تصمیم به ازدواج بگیرند، مشاوره ژنتیک انجام دهند.
در ازدواج اجباری، یکی از طرفین مجبور به ازدواج با طرف مقابل می شود. این فرد یا با فشار روانی و یا با سوءاستفاده جسمی مجبور به ازدواج می شود.
پس از این نوع ازدواج، فرد دچار آسیب های جسمی و روحی می شود و به احتمال زیاد درگیر اختلالات روانی خواهد شد.
ازدواج سفید، نوعی ازدواج است که زوجین بدون آن که ازدواج خود را به صورت قانونی به ثبت برسانند، وارد زندگی مشترک با یکدیگر می شوند.
در ایران این نوع ازدواج پذیرفته نیست و حالت رسمی ندارد؛ اما در برخی کشورها مرسوم است و آن را مقدمه ای برای ازدواج رسمی می دانند.
در این نوع ازدواج، مبنای اصلی عشق نیست؛ بلکه به دلایل سیاسی، حفظ ثروت یک یا اصالت یک خاندان و دلایل مشابه انجام می شود. این ازدواج ها پایدار نبوده و پس از مدتی زوجین از هم جدا می شوند.
در ازدواج صوری، هدف تشکیل خانواده نیست؛ بلکه فرار از قانون است.
افرادی این ازدواج را انجام می دهند که قصد مهاجرت داشته یا می خواهند اقامت یک کشور را بگیرند و با فردی از آن کشور یا فردی که اقامت آن جا را گرفته، ازدواج می کنند.
ازدواج میان گرایشی، نوعی ازدواج مصلحتی است که یکی از طرفین با هدف مخفی کردن گرایش خود، تن به آن می دهند. برای مثال یک زن دگرجنس گرا با مرد همجنس گرا ازدواج می کند.
در این نوع ازدواج، دو فرد هم جنس که نسبت به هم گرایش دارند، با هم ازدواج می کنند. در این نوع ازدواج که در برخی از کشورها قانونی است، زوجین می توانند کودکی را به فرزندی پذیرفته یا از راه های مصنوعی صاحب فرزند شوند.
در کشور ایران، این نوع از ازدواج ممنوع است.
ازدواج کودکان بین دو فرد با رده سنی زیر 18 سال اتفاق می افتد. این درحالی است که حداقل سن ازدواج در بسیاری از کشورها، 18 سال است و ازدواج در سنین کمتر غیرقانونی محسوب می شود.
اگر یکی از طرفین سن کمتر از 18 سال داشته باشد، کودک همسری اتفاق می افتد. قربانیان این نوع ازدواج بیشتر دختران کم سن و سالی هستند که به خاطر مشکلات مالی یا سنت های دست و پاگیر مجبور به ازدواج با فردی بسیار بزرگتر از خود هستند، که علاقه ای به او ندارند.
در عرصه بین المللی و اتحادیه اروپا، این نوع ازدواج در دسته ازدواج های اجباری قرار می گیرد.
بیشترین میزان کودک همسری در جهان، مربوط به کشورهای آسیای جنوبی است که هند در مقام اول است و بعد از آن بنگلادش و نپال بیشترین تعداد کودک همسری را دارد.
در این نوع ازدواج، یکی از طرفین بنا به دلایلی مانند بودن در خارج از کشور در مراسم عقد حضور ندارد. صیغه عقد با نماینده قانونی او و با در دست داشتن وکالت نامه رسمی از طرف زوج غایب انجام می شود.
ازدواج با خود در ابتدا می تواند شبیه بیماری به نظر برسد؛ اما در سولوگامی، فرد با خودش ازدواج می کند.
این جریان در سال 1993 توسط «لیندا بیکر» شروع شد. او طی مراسمی با حضور دوستان و آشنایان در مقابل آینه ایستاد و پس از خواندن خطبه عقد، به خودش بله گفت. او پس از ازدواج به تنهایی خود ادامه داد.
سولوگامی در آمریکا، ژاپن، تایوان و انگلستان رواج دارد.
تحقیقات نشان می دهد تمامی این ازدواج ها کم و بیش در ایران وجود دارد؛ اما فقط ازدواج دائم، وجهه قانونی داشته و از سوی قانون اساسی پذیرفته شده است. ازدواج موقت نیز برای افرادی که شرایط فقهی لازم را دارند انجام می شوند.
در کشور ما ازدواج به دو صورت سنتی و مدرن انجام می شود. در ازدواج سنتی زوجین از طریق خانواده ها با هم آشنا شده و ازدواج می کنند؛ در حالی که در حالت مدرن، دختر و پسر ابتدا با هم آشنا می شوند، سپس موضوع را با خانواده های خود مطرح می کنند.
در کشورهای غربی ازدواج اشکال گوناگونی دارد. کاتولیک ها معتقد به ازدواج دائم بوده و رابطه پیش از ازدواج را ممنوع می دانند. ازدواج سفید و ازدواج بنفش و انواع دیگر ازدواج در غرب رایج است؛ اما در بیشتر کشورهای اروپایی ازدواج دائم با ارائه مدارک لازم قانونی می شود.
برخی از کشورهای اروپایی بعضی دیگر از انواع ازدواج از قبیل همجنس گرایان را قانونی می دانند.
در کشورهای اروپایی در صورتی که زوجین تصمیم به طلاق بگیرند، تمامی اموالی که در مدت زمان زندگی مشترک بدست آورده اند، نصف می شود.
